10fenc döneminin uç noktalarındayken sınırları buluyorduk genelde. yani o dönemdeki "umutsuz vakayız olm biz zaten ne çalışıcaz" psikolojisi aslında 12.sınıftaki psikolojinin temellerini oluşturuyordu.
o dönem meryem hoca - favori hocalarımızdandır - herkesin notunu yükseltmek için isteyenlere 1 sözlü notunu role playden veriyordu.
tabii ki fencruhu kardeşlerinin her zaman nota ihtiyacı vardır. ama sözkonusu ders ingilizce olunca ozan olarak kendimi biraz ayrı tutuyorum bu noktada. herneyse. hocadan sözler alındı. 2 hafta sonrası için bi role play hazırlanacaktı. ancak her zamanki gibi "neyse olm yarın yaparız" felsefesi kendini göstermişti ve bu durumda elde avuçta 0 varken role playin sergileneceği öğleden sonranın sabahına gelindi.
sabah da ilk başlarda olay unutulmuş ve hep beraber parka batak oynamaya gidilmişti. olay kafalara dank edince hemen orada bi role play yazılmaya başlandı. konu şuydu : bir popstar yarışması ve jüri üyelerinin yorumları.
zaten asıl dikkat çeken role playin konusu değil kahramanların isimleriydi. "hülya yavşar, doğa bizedebekleriz, ajdar malatyalı, rober de zatenmalatyalı, muhittin oynarbaş" gibi enteresan isimler seçmiştik o dönemin çılgınlığıyla.
herneyse, role play yazıldı. roller doğal olarak ezberlenmeden sergilenmeye başlandı. herkesin rollerini aleni bi şekilde kağıttan okumasına rağmen gene de igrenç bi sunumdu. zaten başlangıçta eren'in rap yapması fikri kimin aklına geldiyse burdan aklına sıçmak istiyorum.
işte karışıklıklar, gülüşmeler, falanlar filanlar derken role play bitti. herkesin notu 1 not yukarı çekildi. "anı yaşa" felsefesine rağmen fencruhu kardeşleri bu işten de alnının akıyla sıyrılmayı bildi.
bunu neden yazdık? şu an çok saçma bulduğumuz ama o dönem bize çok mantıklı gelen "vurdumduymazlığın bize bi karizma kattığı" yanılgısı tamamen.
Whatever
Take Care
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder