gelecekten gerçek kesit

büyük bir işadamı olmuştu. gençlik döneminde ekonomiyle ilgilenen mahir kodaman adam olmuştu. holdingi vardı. küçük, şirin bir kızı, bir karısı kısacası mutlu bir ailesi vardı. işten dönünce karısı kapıyı açar, kızı koşarak gelir "babacııım" diye kucağına atlardı. mahir onun yanağına, karısının da dudağına bir öpücük kondurur, sonra da hep beraber içeri geçerlerdi. akşam yemekleri büyük bir neşe içinde yenirdi. tatillerde mahir küçük kızıyla resimler çizer, beraber kitap okurlardı. hanımıysa onları uzaktan izleyip gülümserdi.

günlerden bir gün mahir ofisinde çalışmaktaydı. yakın zamanda kesinlikle alması gereken bir ihalesi vardı ve rakamlarla uğraşmaktan kafası bir hayli yorulmuştu. derken odaya birden siyah giyen silahlı adamlar girdi. ihaleye girmemesi için tehdit ettiler. ve odayı terkettiler. mahir arkalarından baktı. bu çapulculara pabuç bırakacak değildi. çantasını alıp eve gitmek üzere yola çıktı. bir hayli yorulmuştu. bu kez eve anahatarını kullanarak girdi. bu güne kadar anahtarı olmasına rağmen hep zili çalmıştı. hoşuna gidiyordu evde bekleyen birileri olduğunu bilmek. neyse girdi eve. çantasını bir kenara fırlattı. kravatını gevşetti; minibara yanaşıp kendisine bir viski doldurdu ve iri bir yudum aldı. tam bu sırada kızı geldi "babaaaa" diye kucağına atladı. mahir bardağını bir kenara bıraktı ve kızını kucağına aldı. "bir şey mi oldu baba?" diye sordu küçük kız. gözlerinden zeka fışkırıyordu adeta. tıpkı babası gibiydi. mahir gözlerinde hüzünle belki biraz da yorgunlukla gülümsedi ve "yok bir şey kızım hadi it oyna sen" dedi ve kucağından indirdiği şirin varlığın merdivenleri çıkışını izledi. derken karısı geldi: "neyin var. yüzün solgun gibi?" diye sordu. mahir: "yok bir şey canım." diye cevap verdi. elini karısının omzuna attı ve birlikte verandaya çıktılar salıncak koltuklarına oturup günün batışını izlediler. ihale günü geldiğinde mahir korumalarıyla ihalenin yapılacağı mekana gitti. bu ihaledeki en büyük desteği şüphesiz holding in avukatı ömercan vermişti. ömercan holdingin avukatıydı belki ama geçmişten gelen ruhları-ki buna fencruhu diyorlardı kendi aralarında- bir grubun adeta yönetimin bir parçası olmasını sağlıyordu. holdinglerin bilgi işlemden sorumlu baş mühendisi hakanali, makinelerin kalitesinden alınmasından sorumlu hakanç, holdingin uçak ve havayolu işlerinden sorumlu ozan, yabancı şirketlerle olan işlerden sorumlu oğuz, tek işi hayal kahvesinde takılıp edebiyatla uğraşmak olan holdingin gazetelerdeki temsilcisi arif(aydın) ve tek hayali memur olmak olan yani sadece holdingde çalışan bir eleman olmasına rağmen yönetimde gibi görünen süleyman da o gün mahir'in yanındaydı. çaycı eren ve temizlikçi ezgi bile ihale günü mahir'in arkasında yürüyordu. yani o gün mahir'in siyah takım elbiseli, güneş gözlüklü kaslı maslı korumalara ihtiyacı yoktu. ruh onlar için adeta bir kalkan gibiydi. o gün orda o ihale alındı ve ardından hep beraber odeona nargileye gidildi.


cryday