anadolu restaurant ve nargile tutkusu

fenc ruhu güruhu - nasıl da kafiye yaptım - doğum günlerini anadolu restaurantta kutlamayı ritüel edinmiş bi güruhtur. bunu belirterek başlıyorum söze.
aramızda lükse düşkün tayfa - ki bu tayfa mahir ve ömercan'dan başkası değildir -, eren, hakan ve ozan olarak mahir'in doğum gününü kutlamaktaydık.
eren'in ondan da verin ondan da verin tavrı yüzünden masadan 150 ytlye yakın hesap ödeyerek kalktık. bu en cool doğum günüydü kesinlikle. bu olayın ardından, nargile tutkumuz geldi gene. ama kimsede beş kuruş para kalmamıştı. bu durumda ozan'ın abaküs kafası çalışmıştı ve kuzeninden borç istemişti. kuzeninin vali göbeğinde olması ozan için hiçbi önem arzetmemekteydi. sonuçta o nargile orda bekliyordu ve nargile tutkunu gençler vardı kurtarması gereken.
demem o ki ozan gitti hiç üşenmeden parayı aldı geldi ve 2 nargile söylediler odeon kafenin loş ışıkları altında.
işte buydu nargile tutkusu. nargileyi seviyorduk sevgili okurlar. hala da seviyoruz.

whatever
take care