dersin adı coğrafya 2

coğrafya dersleri hep ayrı bir yer tutmuştur bizde. öyle böyle bir yer değil,
lise hayatımızda yaşadığımız en komik anıları içinde barındırdığı için baya önemli bir yer yani.
daha önce salya olayından bahsetmiştim. onun gibi nice komik olaylar yaşanmıştır coğrafya derslerinde. aslında bu okulda okuyan kime sorsanız komik bi coğrafya dersi anısı vardır. ama bizimkiler hepsinden daha komiktir, eminim.

coğrafya derslerinde hocanın en sevmediği öğrenci şüphesiz erendi. belki de sevip belli etmiyordu o kadarını bilemeyeceğim. ama sevmemekte bir hayli haklıydı aslında. dersin ortasında kalkıp erenle robo dans yaptığımızı, yere çömüp sıra gecesi yaptığımızı hatırlarım. onlara başka bir yazıda değiniriz. ama bunların hepsinin ötesinde yenionfenc günlerinde yaşanılan bir olay vardı..

günlerden cumartesi aylardan pazar. o gün klasik bir coğrafya dersi işlenme olasılığı yüksek gibi görünüyordu. yani başlangıç açısından normal bir coğrafya dersinden farkı yoktu. fakat ilerleyen dakikalarda nelerin olacağını kimse tahmin edemezdi tabi ki( lan film gibi konuştum ha sırf heycan olsun diye) (bknz: beklenti yaratmak)..

nese konuya gelelim. dersin sıradanlığını farketmiş bir eren vardı en arka sıralarda. kendisinden beklenileni yaptı, ayağa kalktı ve atağa geçti. hoca o anda marmara bölgesinin ikliminden bitki örtüsünden falan bahsediyordu. çanakkale'ye geldiği anda eren araya girdi;

-hocam sizi ve arkadaşlarımı çanakkale şehitleri adına 1 dakikalık saygı duruşu ve ardından istiklal marşına davet ediyorum.

bu laf üzerine mecburen de olsa gülüşmeler içinde hoca ve sınıf denileni yaptı. saygı duruşu ardından istiklal marşı da okundu.
bununla yetinmedi eren. yüzsüzlükte tavan yapıp "hocam şimdi de ruhlarına bir fatiha okuyalım"

onu da yaptık sayın fencruhu izleyicileri. eller açıldı fatiha okundu.

bunun da sonrasında çok doğal olarak aralara sıkıştırılan potansiyel küçük kahkahalar büyük kahkahalara dönüştü.

sonrasında ders işlendi mi hiç hatırlamıyorum. burdan bakınca işlenmemiş gibi duruyor. arşivlere bakmak lazım.


bay