fencliydik belki ama 7 kaplan gücünde duygularımız vardı be viktorya. bu avutma cümlesini fenc'li olmayanlar için kullandım. zira bizim fenc'li olmakla ilgili herhangi bir sıkıntımız yoktu. gururluyduk tamam. ama kendi neslimiz sınıfları arasında en düşük seviyede olduğumuzdan dolayı matematik yazılılarında bize en kolay soruların sorulmasını gurur meselesi yapmıyorduk bazı fenceliler gibi. yani burda ufak bir ayrım var sayın fencruhu izleyicileri. her yenionfenc'de okuyan "fencruhu" taşıyacak diye bişe yok.
gereksiz gibi görünsede aslında bir hayli önemli olan bu ayrıntıyı paylaştıktan sonra esas konuya gelelim. hatırladığım kadarıyla anlatacam ve bu yazı okunduktan sonra eğlenceli bişeler sizde çağrışmamışsa anlayın ki iyi yansıtamamışım. çünkü hatırladığım kadarıyla gayet eğlenceliydi..
bir sınıf nasıl yönetilir? sınıf öğretmeninin önderliğinde sınıf başkanı ve yardımcısı seçilir. ama bu 2 görevde de fencruhunu taşıyan 2 azılı fenceci bulunuyorsa aklınıza normal yönetilen bir sınıf getirmeyin. kimlerin aday olduğunu tam olarak hatırlamıyorum. ama oyların bir hayli bölünmesine rağmen başkanlığa eren, yardımcılığa mahir gelmişti. bu arkadaşlar tüm fenc ruhu taşıyanlar gibi(yada çoğu) sık sık kaçarlardı. yani an (çoğu an da diyebiliriz) olur sınıfta ne başkan ne yardımcı olurdu. bu durumda sınıf gönüllü başkanlık esasına dayalı olarak yönetilirdi. tabi eğer tüm materyaller yerinde duruyorsa.
mesela bir örnekle sizlere açıklamaya çalışayım;
günlerden salı, aylardan mayıstı hatırlamadığım kadarıyla tabi. insanların ve erenlerin sorumsuzlukta tavan yaptığı günlerdi. ve öğleden sonra başkan eren kaçmıştı. ortada sınıf defteri de yoktu. şüphelenmedik tabi önce. ama tüm ibreler onu gösteriyordu. kendisiyle kaçacak başka bi nesne bulamadığından mıdır nedir sınıf defterini de yanında götürmüştü. yada çok bağlanmıştı deftere. o kadarını bilemeyeceğim. o gün yoklamalar alınmadı tabi. hocalara ve vahdettin hocaya ne bahane uydurduğumuzu hiç hatırlamıyorum. ama ikna edici bişeler olmalı ki bidaha açılmadı o mevzu.
rahattık yani böyle sevgili blog. hayat bize güzeldi be.
neyse benim de böyle izlenimlerim ve anım falan vardı, anlattım rahatladım.
bay
27 Aralık 2009 Pazar
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder